Het lichaam

Drugs en het lichaamManieren van innameUitscheiding↑ Back to menu↑ Back to topDrugs en het lichaam§ Deze animatie legt uit welke weg drugs afleggen in je lichaam nadat je het hebt ingenomen. De animatie is met geluid dat aan of uitgezet kan worden. Hieronder leggen we uit wat de verschillende gebruikswijzen zijn en hoe de drugs het (…)

Read more →

↑ Back to menu↑ Back to top

Drugs en het lichaam§

Deze animatie legt uit welke weg drugs afleggen in je lichaam nadat je het hebt ingenomen. De animatie is met geluid dat aan of uitgezet kan worden.

Hieronder leggen we uit wat de verschillende gebruikswijzen zijn en hoe de drugs het lichaam weer verlaten:

↑ Back to menu↑ Back to top

Manieren van inname§

Drugs zijn voornamelijk actief in het brein waar ze de hersenbiochemie beïnvloeden. Alle drugs moeten dus op de ene of andere manier ter hoogte van de hersenen terechtkomen voordat ze hun effecten kunnen uitoefenen.

Er bestaan verschillende manieren van inname:

Inhaleren

Bijvoorbeeld: het roken van een sigaret of een joint, basecoke roken, dampen van heroïne inhaleren (‘chasing the dragon’), lijmsnuiven, cannabis roken via een verdamper.

Bij inhaleren komt de werkzame stof terecht in de longen. In de longen bevinden zich enorm veel bloedvaatjes en zo wordt de drug al snel in het bloed opgenomen. Het bloed wordt vervolgens door het hart het hele lichaam rondgepompt. Dit is de snelste manier om een drug ter hoogte van je hersenen te krijgen; binnen 7 tot 10 seconden bereikt de drug je brein.

Omdat het effect van roken zo snel gevoeld wordt, kan de gebruiker de inname reguleren. Je stopt bijvoorbeeld met blowen als je voelt dat je stoned genoeg bent.

Door te inhaleren breng je schade toe aan je longen.

Injecteren/spuiten

Bijvoorbeeld: het injecteren van heroïne, cocaïne of speed in een ader (‘shot’), het in de spieren injecteren van ketamine

Injecteren van een drug veroorzaakt snel een intens effect. Bij injectie in een ader (intraveneus) voel je na 15-30 seconden effect, bij injectie in de spieren (intramusculair) of onder de huid (subcutaan) na 3 tot 5 minuten.

Omdat een grote hoeveelheid drug in één keer in de bloedstroom komt en er niets verloren gaat van de drug, resulteert het spuiten van een drug vaak in een ‘flash’. De andere toedieningsmethoden veroorzaken wel de euforie maar geen flash (behalve het roken van basecoke/crack).

Injecteren is de meest riskante manier van inname, omdat je alle veiligheidsbarrières van het lichaam passeert. Bij recreatieve gebruikers in de dancescene komt spuiten bijna nooit voor. In de kleine scene van psychonauten wordt er wel eens geëxperimenteerd met de intramusculaire toediening van ketamine.

Intranasaal of snuiven

Bijvoorbeeld: het snuiven van cocaïne, speed, ketamine enz…

Bij het snuiven van een drug voel je na enkele minuten effect, ook dit is dus een snelle manier van inname. In het neusslijmvlies bevinden zich namelijk vele kleine bloedvaatjes en zo wordt het middel in het bloed opgenomen. Het bloed wordt dan vervolgens door het hart het hele lichaam rondgepompt en komt ook in de hersenen terecht (de drug gaat dus niet rechtstreeks via je neusslijmvlies naar boven naar je hersenen!).

Door regelmatig snuiven kan het neusslijmvlies geïrriteerd en ontstoken geraken. Dit leidt in extreme gevallen tot chronische verkoudheid of vermindering van het reuk- en smaakvermogen.

Oraal/eten of slikken

Bijvoorbeeld: het slikken van een XTC pil of speed bommetje, het drinken van alcohol, het eten van spacecake

Het eten of slikken van drugs is een trage manier van toediening. Ter hoogte van je maag komen de drugs in contact met een zuur milieu en verteringsenzymen, hierdoor kan er een gedeelte afgebroken worden. Via de maag, maar vooral de dunne darm worden de drugs opgenomen in de bloedstroom. Het bloed van de dunne darm stroomt dan eerst nog naar de lever. Hier kan opnieuw gedeeltelijke afbraak plaatsvinden. Pas dán stroomt het bloed door naar het hart en de rest van het lichaam en kan het dus de hersenen bereiken. Wegens de lange weg die de drugs moeten afleggen, duurt het 30 tot 90 minuten (afhankelijk van de maaginhoud) alvorens je de eerste effecten voelt. Omdat er al een gedeelte van het middel wordt afgebroken ter hoogte van de lever (dit heet first pass effect) vooraleer het de hersenen bereikt, is er vaak een hogere dosis nodig dan bij andere toedieningsvormen.

Nadeel van eten of slikken van drugs is dat je de inname moeilijker kan reguleren. Je kan makkelijker teveel nemen omdat de drug pas begint te werken als die reeds een tijdje in je lichaam is (bijvoorbeeld spacecake…)

Rectaal/anaal of vaginaal

Bijvoorbeeld: rectale toediening van MDMA

Bij rectale toediening worden drugs ingenomen via de anus. Deze praktijk wordt niet vaak toegepast door recreatieve gebruikers (ik ook niet een bepaald gezellige of prettige manier van drugs gebruiken).

Bij rectale inname wordt het middel opgenomen via het slijmvlies van het rectum in de bloedstroom. Omdat het bloed van het rectum niet eerst naar de lever stroomt (zoals het bloed van de dunne darm), maar rechtstreeks naar het hart, is er bij deze manier van toediening géén first pass effect. Hierdoor ligt de dosis voor rectale toediening lager dan die voor orale toediening. Bovendien voel je reeds na 15-20 minuten effecten. Mensen die bij orale toediening veel last hebben van irritatie van de maagwand of misselijkheid, zouden rectale toediening kunnen overwegen.

Via het mondslijmvlies

Bijvoorbeeld: een tripje LSD een half uur in je mond houden

Bij de toediening van het tripmiddel LSD zullen vele gebruikers de papertrip niet onmiddellijk inslikken, maar eerst een tijdje in de mond houden. Zo kan de werkzame stof via het mondslijmvlies worden opgenomen in de bloedstroom. Het effect treedt dan sneller op dan bij slikken. Uitscheiding

↑ Back to menu↑ Back to top

Uitscheiding§

Hoe gaan drugs uiteindelijk je lichaam weer uit?

De lever speelt een heel belangrijke rol bij de afbraak van drugs. De afbraakstoffen (of metabolieten) komen vervolgens in het bloed terecht en worden door de nieren via de urine terug uitgescheiden.

Let op: je wordt NIET sneller nuchter door coke of speed te snuiven, koffie te drinken of over te geven!!! Deze dingen kunnen namelijk de concentratie werkzame stof in je bloed NIET verlagen!

De meeste drugs (cocaïne, speed, XTC, LSD) zijn na 2 tot 3 dagen uit je lichaam verdwenen, ze zijn dan niet meer aantoonbaar in bloed of urine.

GHB is na 24 uur helemaal uit je lichaam. Hetzelfde geldt voor alcohol (6-24 uur).

Een uitzondering hierop is THC (de werkzame stof in cannabis). Bij eenmalig gebruik kunnen sporen van cannabis tot 5 dagen in je bloed en urine gevonden worden. Bij regelmatig gebruik (een half jaar lang driemaal per week), kan het tot 3 maanden (!) duren vooraleer alle THC uit je lichaam verdwenen is! Dit komt omdat THC een vetoplosbare stof is en zich opslaat in je vetweefsel, waaruit het slechts langzaam in kleine hoeveelheden (je kan hier niet high van worden!) weer wordt vrijgegeven aan het bloed en vervolgens uitgescheiden wordt.

De meeste drugs zijn naast vetoplosbaar ook wateroplosbaar en zijn na twee tot drie dagen uit je lichaam verdwenen.

Zie verder steeds het kopje Aantoonbaarheid bij de drugs in de Drugs ABC.